Ας είμαστε έτοιμοι για την αντιμετώπιση των χειρότερων σεναρίων με την Τουρκία

Σχόλιο του Αναστάσιου Κώνστα, από την προσωπική σελίδα του στο fb: Ορθή εν γένει ανάλυση που ανεξήγητα δημιουργεί φοβικό κλίμα. Οι σουλτανικές εκκαθαρίσεις στην Τουρκία έχουν αποδυναμώσει το αξιόμαχο του τουρκικού στρατού. Ηδη αυξάνονται καθημερινά οι απώλειές του στη ΝΑ Τουρκία όπου ενισχύεται το ΡΚΚ. Με αυτό το δεδομένο και τις νίκες Ασαντ και Κούρδων στα νότια της Τουρκίας, ο Ερντογάν δεν έχει περιθώρια για νέα μέτωπα. Άλλωστε εμάς και την ΕΕ μας πιέζει με το προσφυγικό. Ακόμα κι αν δημιουργούσε επεισόδιο, αυτό θα ήταν ψευτοπαλικαριά χωρίς συνέχεια. Η ουσία είναι ότι οι δυτικοί φαίνεται να τα έχουν βρει με τους Ρώσους στο ζήτημα δημιουργίας κουρδικού κράτους, οπότε οι επιπτώσεις στα τουρκικά σύνορα και στην επιβίωση του Ερντογάν μάλλον δεν θα είναι καλές γι αυτούς. Η Τουρκία χωρίς στήριξη της δύσης δεν μπορεί να βασίζεται στη Ρωσία, τουλάχιστον όσο έχουν αντίθετα ενεργειακά συμφέροντα και στον βαθμό που οι Ρώσοι υποφέρουν από ισλαμικούς πυρήνες σε αυτό που οι ίδιοι θεωρούν δικό τους έδαφος. Τι κρίμα που δεν είμαστε ανεξάρτητο κράτος με αυτόνομη εξωτερική πολιτική! Θα είχαμε ευρύ πεδίο ελιγμών και συμμαχιών...

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Το αποτυχημένο πραξικόπημα στη Τουρκία προκάλεσε σειρά τεκτονικών μετατοπίσεων, στις γεωπολιτικές πλάκες της Ευρασίας και της Μέσης Ανατολής, που ακόμα βρίσκονται σε εξέλιξη. Η σημαντικότερη εξ αυτών είναι η ανοιχτή εχθρότητα του «πληγωμένου σουλτάνου» προς τις ΗΠΑ και η πρόθεσή του να πλεύσει προς την αγκαλιά της Μόσχας. 

H Δύση και η ρωσο-τουρκική προσέγγιση

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Το αποτυχημένο πραξικόπημα στη Τουρκία προκάλεσε σειρά τεκτονικών μετατοπίσεων, στις γεωπολιτικές πλάκες της Ευρασίας και της Μέσης Ανατολής, που ακόμα βρίσκονται σε εξέλιξη. Η σημαντικότερη εξ αυτών είναι η ανοιχτή εχθρότητα του «πληγωμένου σουλτάνου» προς τις ΗΠΑ και η πρόθεσή του να πλεύσει προς την αγκαλιά της Μόσχας. Αν η συγκεκριμένη τουρκική στροφή αποκτήσει διάρκεια τότε βρισκόμαστε στην αρχή μιας κομβικής αλλαγής στις ευρύτερες ισορροπίες της Δύσης με την Ανατολή. Το ερώτημα, όμως, είναι αν η Δύση, δηλαδή οι ΗΠΑ και τα ισχυρά παγκόσμια κέντρα χρηματοπιστωτικής ισχύος, επιτρέψει αυτόν τον αναπροσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής προς την ρωσική άρκτο. Πριν απαντήσουμε, οφείλουμε προηγουμένως να αναζητήσουμε τους λόγους για τους οποίους φθάσαμε σ΄ αυτό το σημείο.