
Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s Investors Service υποβάθμισε το αξιόχρεο των ακάλυπτων ομολόγων της Deutsche Bank στo Baa2 από Baa1, αναφέροντας ότι η γερμανική τράπεζα αντιμετωπίζει αυξανόμενα προβλήματα στην προσπάθειά της να επιτύχει την αναστροφή της πορείας της, μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg. Το νέο αξιόχρεο της Deutsche είναι δύο επίπεδα πάνω από το όριο της επενδυτικής διαβάθμισης (junk), ενώ το αξιόχρεο των μακροπρόθεσμων καταθέσεων της υποβαθμίσθηκε στο Α3 από Α2. «Η επίδοση της Deutsche Bank τα τελευταία αρκετά τρίμηνα ήταν αδύναμη και σημαντικοί μετωπικοί άνεμοι αναφορικά με τη λειτουργία της, μεταξύ των οποίων τα συνεχιζόμενα χαμηλά επιτόκια και η μακροοικονομική αβεβαιότητα, θα δημιουργήσουν προβλήματα για την εταιρεία», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Moody’s.
Τα έως τώρα αποτελέσματα και οι μελλοντικές προκλήσεις, περιλαμβανομένης μίας περαιτέρω πτώσης στη δραστηριότητα σχετικά με τους καταναλωτές και την αγορά, θα αναγκάσει πιθανόν τη Deutsche Bank να εξισορροπήσει το κόστος της αναδιάρθρωσης με την ανάγκη να συγκεντρώσει κεφάλαια για τις αυξημένες εποπτικές απαιτήσεις, πρόσθεσε ο οίκος. «Το σχέδιο που προσπαθούν να υλοποιήσουν είναι καλό για τους ομολογιούχους μακροπρόθεσμα, αλλά αντιμετωπίζουν ορισμένους αρκετά δύσκολους μετωπικούς ανέμους, αν κοιτάξει κανείς στο σημερινό λειτουργικό περιβάλλον», δήλωσε ο Πήτερ Νέρμπι, ένας αντιπρόεδρος του Moody’s, σε τηλεφωνική συνέντευξη με το Bloomberg.
ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αθήνα
Πηγή: mignatiou
Σχόλιο του Αναστάσιου Κώνστα: Άρχισαν τα όργανα; Μήπως να αρχίσουν σενάρια ανακεφαλαιοποίησης της Deutsche Bank; Η τράπεζα αυτή είναι υποτίθεται η ναυαρχίδα των ευρωπαϊκών τραπεζών. Αν κλονισθεί, κλονίζεται και η ούτως ή άλλως στάσιμη (και ουσιαστικά ελλειμματική) οικονομία της ΕΕ. Έχουμε ως κράτος τόσες ευκαιρίες να προκαλέσουμε χάος στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές με στάση πληρωμών και μη αναγνώριση του υποτιθέμενου χρέους, αλλά οι ντόπιοι υπάλληλοι της Μέρκελ δεν τις χρησιμοποιούν ανεξαρτήτως του χρώματος που έχει το πουκάμισο που φοράνε. Η ΕΕ διαλύεται κι αυτοί ορκίζονται στην τραπεζική δυναστεία της ΕΕ... Η καλύτερη ώρα για να χτυπήσεις είναι όταν ο εχθρός σου κλονίζεται. Αν είχαμε καταλάβει τη δύναμη που έχουμε, τώρα θα ήμασταν ελεύθεροι. Ψάξτε την έκθεση της τράπεζας Rothschild της 15-1-2015 στο διαδίκτυο. Ανέφερε με σαφήνεια τι καταστροφή θα προκαλείτο, εάν αποφασίζαμε να εγκαταλείψουμε ΕΕ και ευρωζώνη. Η κρίση της Lehman Brothers θα ήταν αμελητέα σε σύγκριση με τους κραδασμούς που θα προκαλούσε μία τέτοια δική μας απόφαση. Αυτό είναι ένα πλεονέκτημα της πατρίδας μας που δεν θα πάψει να υφίσταται για όσο χρονικό διάστημα παραμένει χαοτική η κατάσταση στις διεθνείς χρηματαγορές, κατάσταση που δεν πρόκειται να αλλάξει, διότι έτσι δομήθηκαν εξαρχής. Έχει δε αποδειχθεί ότι οι ισχυροί του χρήματος συνεργάζονται όσο καταγράφουν κέρδη. Όταν, όμως, αρχίσουν να γράφουν ζημίες, τότε κοιτούν να περιορίσουν ο καθένας τις δικές του απώλειες. Αυτό πρέπει να εκμεταλλευτούμε. Θα μου πείτε ποιος θα το κάνει; Ο Τζίφρας (το νέο παρατσούκλι του Τσίπρα που υπογράφει τα πάντα) ή ο Κούλης; Αφού αυτοί αποκλείεται να το κάνουν, πρέπει να τους ανατρέψουμε και να το κάνουμε εμείς. Όσο πιο γρήγορα, τόσο συντομότερα θα αναπνεύσουμε πάλι αέρα ελευθερίας και δημοκρατίας.
Παραθέτουμε το δημοσίευμα που αφορά στην έκθεση της τράπεζας
Rothschild, της 15ης-1-2015, αναφορικά με το Grexit:
Rothschild: Tο Grexit θα μπορούσε να προκαλέσει
τη χειρότερη οικονομική καταστροφή στην ιστορία
Και να οι λόγοι:
Ι) Το πρώτο πράγμα που δεν πρέπει να συγχέουμε, αναφέρει η Rothschild, είναι η στάση πληρωμών από τη μια και η εγκατάλειψη της Ευρωζώνης από την άλλη. Κι αυτό γιατί, αν και μια στάση πληρωμών είναι διαχειρίσιμη, ένα Grexit θα μπορούσε να προκαλέσει τη χειρότερη οικονομική καταστροφή στην ιστορία. Το παρακάτω διάγραμμα εξηγεί τη διάκριση μεταξύ αυτών των δύο:
ΙΙ) Η Ελλάδα ορθώς θεωρεί ότι πρέπει να διαγράψει μέρος του χρέους της. Το έκανε ήδη το 2012, ωστόσο η αναλογία χρέους – ΑΕΠ εξακολουθεί να βρίσκεται στο 179% και όλοι συμφωνούν ότι χρέος σε τέτοιο επίπεδο δεν είναι βιώσιμο. Η Μέρκελ, συνεχίζει η Rothschild, το γνωρίζει καλά αυτό, άρα το σχόλιό της για ένα αναπόφευκτο Grexit μοιάζει πιο πολύ με πολιτική τοποθέτηση, παρά με οικονομική εκτίμηση. Υπενθυμίζεται ότι το 2010 δεν έγινε οργανωμένη χρεοκοπία ώστε να “γλιτώσουν” οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες και συγκεκριμένα οι γερμανικές, οι οποίες κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος των επισφαλών χρεογράφων. Από τότε όμως έχουν φροντίσει να μειώσουν τις θέσεις τους σε αυτά, ώστε να μην υποστούν σημαντικές απώλειες.
ΙΙΙ) Το χρέος του ιδιωτικού τομέα δεν συμπεριλαμβάνεται όταν μια χώρα πάει σε στάση πληρωμών. Επιπλέον, από το 2012 οι τράπεζες δεν έχουν γενικώς πολλά ελληνικά ομόλογα. Τα έχουν κυρίως ευρωπαϊκοί δημόσιοι φορείς (δημόσια ταμεία, ο EFSF και ΕΚΤ) και το ΔΝΤ. Για να κατέβει το ελληνικό χρέος στο 60% με 120% του ΑΕΠ, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρότεινε τη διαγραφή των δύο τρίτων, κυρίως σε ό΄,τι αφορά το χρέος του δημόσιου τομέα.
V) Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, δεν θέλει να βγει η χώρα από το ευρώ. Κι αυτό γιατί η επιστροφή σε μια υποτιμημένη δραχμή θα ήταν σενάριο τρόμου, από τη στιγμή που η Ελλάδα εισάγει τέσσερις φορές περισσότερο από όσο εξάγει. Και ήταν η Μέρκελ που εισήγαγε αυτή τη ρητορική που αντιβαίνει πάντως τις ευρωπαϊκές συνθήκες.
VI) Ένα Grexit θα μπορούσε να οδηγήσει σε διάλυση του ευρώ μέσω ενός ντόμινο. Θα ήταν ελεγχόμενο, αλλά θα προκαλούσε σοβαρή ζημιά, σε σημείο που το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα κατέρρεε. Τα μέλη του ευρώ θα πλήρωναν βαρύ τίμημα, αφού θα έπρεπε να επαναφέρουν τα εθνικά τους νομίσματα και μάλιστα εν μέσω βαθιάς ύφεσης και ασταθών τιμών.
VII) Αυτό που δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε, συνεχίζει η Rothchild, είναι το γεγονός πως η έξοδος της Ελλάδας θα μπορούσε να αποτελέσει συστημικό κίνδυνο, ακόμα και αφορμή για κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος μέσω κύματος φυγής από τις τράπεζες. Οι καταθέτες σε δοκιμαζόμενες χώρες της Ευρωζώνης θα συνωστίζονταν στα γκισέ για να μεταφέρουν τα χρήματά τους αλλού στο εξωτερικό να ρευστοποιήσουν τις καταθέσεις τους και να κρύψουν στα στρώματα. Ετσι, οι τράπεζες θα έβλεπαν τελικά να εξαφανίζονται τα περιουσιακά τους στοιχεία. Δεν θα μπορούσαν να αναχρηματοδοτηθούν από το κράτος γιατί αυτό θα σήμαινε την ένεση τρισεκατομμυρίων ευρώ ως αντίβαρο στη φυγή κεφαλαίων. Και κανένα δημόσιο όργανο δεν έχει τόσα χρήματα. Γι να αποφευχθούν όλα αυτά, οι αρχές θα 'πρεπε να βρουν έναν τρόπο τερματισμού της μετάδοσης, μέσω π.χ. της υπογραφής μιας συνθήκης που θα εγγυάται ότι δεν θα άφηναν ποτέ τη Νομισματική Ένωση. Όμως ποιος θα τους πίστευε, διερωτάται η Rothschild, μετά από τα τόσα “πίσω – μπρος” που 'έχουμε δει εκ γενέσεως της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης;
VIII) Ο μοναδικός τρόπος να επιτραπεί σε ένα μέλος να αφήσει την Ευρωζώνη είναι, πάνω απ' όλα να γίνει αμοιβαιοποίηση του χρέους (σ.σ. για παράδειγμα μέσω της έκδοσης ευρωομολόγου) και η δημιουργία μιας Ένωσης προϋπολογισμών με δεσμευτικούς κανόνες. Μόνον έτσι δεν θα κινδύνευαν οι σχέσεις των υπολοίπων μελών. Ολα αυτά πάντως είναι εύκολα στη θεωρία, δύσκολα στην πράξη.
“Ας μην κοροϊδευόμαστε”, καταλήγει η έκθεση: ένα Grexit, στα πρότυπα της κατάρρευσης της Lehman Brothers τον Σεπτέμβριο του 2008, θα μπορούσε να είναι ένα καταστροφικό χτύπημα στο διεθνές τραπεζικό σύστημα. “Γι' αυτόν τον λόγο, θεωρούμε ότι μια έξοδος της Ελλάδας θα ήταν καταστροφική για τις χρηματαγορές. Δεν πρόκειται να συμβεί”...
Newmoney



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου